Zwyczajem wielkanocnym w Polsce jest robienie, a następnie święcenie palemek wielkanocnych. Palemki te niegdyś robiono z gałązek bukszpanu, malin bądź porzeczek i ozdabiano ziołami, kwiatami i kolorowymi piórkami. Po święceniach palemkami biło się delikatnie domowników, co miało przynieść szczęście. Gdy połknęło się jedną z poświęconych bazi, miało się potem szczęście, zdrowie i bogactwo. Mieszkanie przed nadchodzącymi nieszczęściami chroniły ususzone palemki stojące w wazonie, lub schowane za obrazem. Świąteczne porządki nie są tylko czyszczeniem domu do czysta. Symbolizują one wymiatanie z mieszkania zimy, zła i chorób. Chłopcy topili wielką kukłę Judasza, wykonaną ze słomy i starych szmat, którą następnie wlekli po całej wsi, przyczepioną na łańcuchach. Przechodnie widząc to okładali kijami kukłę. Na sam koniec wrzucano Judasza do rzeczki. Robiąc w ten sposób uważali, że sprawiedliwości stanie się za dość. W kościele rozlegał się dźwięk kołatek. Dzieci biegały po mieście z grzechotkami, hałasując i strasząc domowników.